İçimiz yanıyor: Paşabahçe’nin adı kaldı, fabrikası Beykoz’a çok görüldü!

Bir zamanlar binlerce insanın ekmek kapısı, Beykoz’un gururu, Cumhuriyet’in sanayi mirasıydı. Paşabahçe Cam Fabrikası’nda 1935 yılında başlayan üretim, 2002’de sona erdi. Fabrikanın bacaları sustu ama Paşabahçe adı yaşamaya devam etti. Birkaç neslin alın teriyle büyüyen markanın doğduğu topraklarda bıraktığı boşluk ise hâlâ dolmadı.

www.medyabeykoz.com | 25 Ekim 2026

1935 yılında Atatürk’ün öncülüğünde kurulan Paşabahçe Cam Fabrikası, 400 işçiyle üretime başladı. Türkiye’nin ilk modern cam fabrikası yalnızca cam üretmedi; Beykoz’un kaderini değiştirdi.

Anadolu’nun dört bir yanından insanlar geldi. Evler kuruldu, mahalleler büyüdü, çocuklar yetişti. Babalar, anneler, ardından onların çocukları aynı fabrikanın kapısından geçti.

BİR FABRİKADAN ÇOK DAHA FAZLASIYDI

Fabrikanın vardiya saatleriyle Beykoz’un hayatı şekillendi. Esnaf işçilerle geçindi, aileler geleceklerini burada kurdu. 1966 yılında başlayan ve 83 gün süren grev, işçi hakları mücadelesinde iz bıraktı.

2002’DE YALNIZCA FABRİKA KAPANMADI

6 Ağustos 2002’de üretim sona erdi. Kapanış sırasında 873 çalışan vardı. Şirket, 708 işçiye başka tesislerde çalışma olanağı sağlandığını açıkladı. Ama Beykoz, kuşaklar boyunca oluşmuş üretim kültürünü kaybetti.

ADI YAŞIYOR, BEYKOZ’DA BACASI SUSTU

Bugün Paşabahçe markası bardaklarda, sofralarda ve mağazalarda yaşamaya devam ediyor. Peki o ismi dünyaya kazandıran Beykoz? Fabrikanın yerinde emeğin tarihini yaşatacak güçlü bir sanayi mirası merkezi neden oluşturulmadı?

İÇİMİZ YANIYOR!

Birkaç nesil buradan ekmek yedi. Binlerce insan ömrünü, emeğini, gençliğini bu fabrikaya verdi. Paşabahçe adını bugün de kullananlar, markanın doğduğu Beykoz’a tarihine yakışır bir karşılık vermelidir.

Çünkü Paşabahçe yalnızca bir marka değildir. Paşabahçe, Beykoz’un alın teridir.

MEDYABEYKOZ HABER MERKEZİ

#Paşabahçe #Beykoz #CamFabrikası #Emek #SanayiMirası