Araştırmaya göre, İstanbul genelinde 8 faal Organize Sanayi Bölgesi’nde (OSB) yaklaşık 22 bin fabrika faaliyet gösterirken, doluluk oranları %90 seviyelerine ulaştı. Arsa metrekare fiyatlarının 3.500 Euro bandına çıkması, yerel üreticinin fiziksel olarak büyümesini imkansız hale getiriyor. Sanayiciler; mevcut altyapı yatırımlarını bırakmanın maliyeti ve nitelikli iş gücünü kaybetme endişesiyle şehir dışına taşınma konusunda büyük bir ikilem yaşıyor.
Raporun en dikkat çekici kısımlarından biri de usta-çırak kültürünün yok olması. Genç kuşakların, sanayideki üretim süreçleri yerine hizmet sektörünü (AVM vb.) tercih etmesi, imalat sektöründe ciddi bir tecrübe kaybına yol açıyor. Ayrıca OSB’lerdeki kreş eksikliği, kadın istihdamının önündeki en büyük engellerden biri olarak güncelliğini koruyor.
İPA’nın raporu her ne kadar büyük ölçekli OSB’lere odaklansa da, durumun Beykoz özelindeki yansımaları yerel ekonomi için kritik önem taşıyor. Beykoz’un geçmişindeki sanayi kimliğinin (Deri Kundura, Tekel, Paşabahçe Cam) dönüşümü, ilçemizin “üretimden hizmete” geçişindeki sancıları aslında yıllar önce başlatmıştı.
Bugün Beykoz’da kalan küçük ve orta ölçekli imalatçılar için de benzer bir “konut kıskacı” söz konusu. Değerlenen arazi fiyatları ve lüks konut projelerinin baskısı, ilçedeki yerel üretimi Kavacık-Çubuklu hattından dışarı itiyor. Sanayicinin Anadolu yakasındaki diğer bölgelere taşınması demek, Beykozlu nitelikli iş gücünün de her gün daha uzun yollar katetmesi ya da iş gücü piyasasından çekilmesi demek. Kentin kuzeyindeki bu sıkışmışlığın, Beykoz’un sürdürülebilir kalkınma planlarında mutlaka dikkate alınması gerekiyor.
MEDYABEYKOZ HABER MERKEZİ
#beykoz #beykozhaberleri #beykozhaber #istanbulhaber
