www.medyabeykoz.com – 15 Haziran 2026
1970 yılında hükümet tarafından hazırlanan ve sendikalar yasasında değişiklik öngören düzenleme, işçilerin sendika değiştirme hakkını zorlaştıracağı ve özellikle DİSK’in büyümesini engelleyeceği gerekçesiyle büyük tepki çekti. DİSK’e bağlı sendikalar bunu örgütlenme özgürlüğüne müdahale olarak değerlendirdi ve kitlesel protestolar başladı.
15 Haziran sabahı İstanbul ve Kocaeli’nin birçok fabrikasında işçiler üretimi durdurarak yürüyüşe geçti. İki gün boyunca on binlerce işçi kent merkezlerine doğru ilerledi.
1960’lı yılların sonlarında Beykoz, Türkiye’nin en önemli sanayi bölgelerinden biriydi. Özellikle Paşabahçe Cam Fabrikası ve çevresindeki sanayi kuruluşları binlerce işçiye istihdam sağlıyordu. Ayrıca Paşabahçe işçilerinin daha önceki yıllarda gerçekleştirdiği grevler, Türkiye sendikal hareketinin gelişiminde belirleyici rol oynamıştı. Hatta Paşabahçe grevi sonrasında yaşanan sendikal ayrışmaların, daha sonra DİSK’in kuruluş sürecini etkilediği belirtilmektedir. Bu nedenle 15-16 Haziran günlerinde Beykoz’daki işçilerin tavrı, direnişin başarısı açısından büyük önem taşıyordu.
15 Haziran sabahı Beykoz ve Paşabahçe’deki işçiler de fabrikalarından çıkarak yürüyüşe geçti. Tarihsel kaynaklara göre Anadolu Yakası’nda iki ana yürüyüş kolu oluştu. Bunlardan biri Kartal yönünden ilerlerken, diğer önemli kol Beykoz ve Paşabahçe’den hareket ederek Üsküdar yönüne yürüdü.
Boğaz kıyısındaki işçi mahallelerinden çıkan binlerce işçi, pankartlar ve sloganlarla ilerledi. Amaç, sendikal hakları kısıtlayan düzenlemeye karşı seslerini duyurmak ve diğer işçi gruplarıyla birleşmekti.
O dönemde Beykoz sadece bir yerleşim alanı değildi; cam, deri, kundura ve çeşitli üretim tesislerinin bulunduğu güçlü bir emek merkeziydi. İlçede yaşayan birçok aile doğrudan fabrikalarla bağlantılıydı. Bu nedenle sendikal haklar konusundaki gelişmeler Beykoz halkını yakından ilgilendiriyordu.
Paşabahçe’den başlayan yürüyüş, işçi sınıfının yalnızca ekonomik değil, demokratik haklarını da savunduğunu gösteren sembolik bir hareket olarak tarihe geçti.
Eylemlere yaklaşık 75 bin işçinin katıldığı, bazı kaynaklarda bu sayının daha da yüksek olduğu belirtilmektedir. Hükümet İstanbul ve Kocaeli’nde sıkıyönetim ilan etti. Yaşanan olayların ardından konu Anayasa Mahkemesi’ne taşındı ve sendikal hakları kısıtlayan düzenlemelerin önemli bölümleri iptal edildi. Böylece işçilerin tepkisi hukuki sonuç da doğurdu.
Bugün Beykoz denildiğinde akla çoğunlukla doğal güzellikleri ve Boğaz kıyıları geliyor. Ancak ilçenin tarihinde güçlü bir işçi kültürü ve emek mücadelesi geleneği de bulunuyor. 15-16 Haziran 1970 direnişi, Beykoz ve Paşabahçe’nin Türkiye işçi hareketindeki yerini gösteren en önemli tarihsel olaylardan biri olarak hafızalardaki yerini koruyor.
#sondakika#beykoz #beykozhaberleri #beykozhaber #istanbulhaber #1516Haziran #İşçiDirenişi #İşçiSınıfı #SınıfMücadelesi #TSİP #PaşabahçeŞişecam #BeykozKundura #SendikalHaklar #EmekMücadelesi #TarihteBugün #BeykozTarihi
