www.medyabeykoz.com – 28 Mayıs 2026
Takvimler kanı, korkuyu ve gözyaşını gösterirken; bu toprakların kadim şehirlerinden biri olan Çorum’da yalnızca insanlar değil, kardeşlik, komşuluk ve vicdan da ağır yaralandı. Aynı sokağın çocukları birbirine düşman edildi, aynı sofraya oturan insanlar korkuyla evlerine kapandı. Ve geride; yitirilmiş canlar, susmayan ağıtlar ve hâlâ dinmeyen bir acı kaldı.

Çorum Katliamı, yalnızca bir mezhep çatışması değildi. O günlerde yaşananlar; halkın birbirine kırdırıldığı, nefretin organize edildiği, korkunun büyütüldüğü karanlık bir dönemin yansımasıydı. İnsanlar kimliklerinden, inançlarından, düşüncelerinden dolayı hedef haline getirildi. Evler yakıldı, dükkânlar talan edildi, ocaklar söndü. Çocuklar babasız, anneler evlatsız kaldı.
En acısı da şuydu:
Ölenlerin çoğu birbirini tanıyordu. Aynı pazarda alışveriş yapan, aynı çeşmeden su içen, aynı memleket türküsünü söyleyen insanlardı onlar. Bir şehrin kalbine korku ekildiğinde, yalnızca insanlar ölmez; güven ölür, huzur ölür, insanlık ölür.
Bugün Çorum Katliamı’nı anmak; yalnızca geçmişe ağıt yakmak değildir. Aynı acıların yeniden yaşanmaması için hafızayı diri tutmaktır. Çünkü unutulan her acı, bir gün başka şehirlerde yeniden karşımıza çıkar. Maraş’ta, Madımak’ta, Gazi’de olduğu gibi… Bu ülkenin tarihinde nice anne aynı gözyaşını döktü, nice çocuk aynı korkuyla büyüdü.
Ama bütün karanlığa rağmen bu toprakların insanı bir şeyi hiç kaybetmedi:
Direnmeyi, birbirine sarılmayı ve yeniden ayağa kalkmayı…
Çorum’da yitirilen canları anarken; kinle değil, adaletle konuşmak gerekir. Çünkü gerçek adalet yalnızca suçluları bulmak değil, bir daha hiçbir annenin evladını toprağa vermeyeceği bir ülke kurabilmektir.
Ve belki de bugün en çok bunu söylemek gerekir:
İnsanların inancı, mezhebi, dili ya da kimliği değil; birbirine duyduğu merhamet bu ülkeyi ayakta tutacaktır.
Çorum’un küllerinden yükselmesi gereken şey öfke değil, hafızadır.
Çünkü unutan toplumlar, acıları tekrar yaşamaya mahkûmdur.
Kaybettiklerimizi saygıyla anıyorum…
Acıları hâlâ dinmeyen tüm yüreklere sabır, bu ülkeye ise vicdan diliyorum…
ESENGÜL YÜCE
